چشم جادوی تو چون لاف کرامت نزند

نفسی از نفس بازپسین خوش تر نیست

هر کجا می روم از گوشه چشم سیهت

گوشه ای بهر دل گوشه نشین خوش تر نیست

زان که اعجازی از این سحر مبین خوش تر نیست

راستی خوردن می مایه عیش است و نشاط

ورکسی با تو خورد عیشی از این خوش تر نیست