گوشه ای بهر دل گوشه نشین خوش تر نیست

گر در آخر نفسم هم نفسی خواهی کرد

نفسی از نفس بازپسین خوش تر نیست

هر کجا می روم از گوشه چشم سیهت

چشم جادوی تو چون لاف کرامت نزند

زان که اعجازی از این سحر مبین خوش تر نیست

راستی خوردن می مایه عیش است و نشاط