روز روشن کسی آن سنبل شب رنگ ندید

اگر آن تنگ دهان با دل من کار نداشت

بر کسی خواجه ما از سر رحمت نگذشت

که نشد بنده او از دل و اقرار نداشت

که پریشان دلش آهنگ شب تار نداشت

طالب وصلی اگر با غم هجران خوش باش

گل نمی گشت عزیز این همه گر خار نداشت