که پریشان دلش آهنگ شب تار نداشت

بر کسی خواجه ما از سر رحمت نگذشت

که نشد بنده او از دل و اقرار نداشت

روز روشن کسی آن سنبل شب رنگ ندید

طالب وصلی اگر با غم هجران خوش باش

گل نمی گشت عزیز این همه گر خار نداشت

شاهدی کشت به یک جلوه قامت ما را