زان خوانده فلک نادره دور زمانت

تا آینه از خوبی خود با خبرت کرد

خود را نگرانی و جهانی نگرانت

مانند تو بر روی زمین نادره ای نیست

مویی که بدان بستگی رشته جهان هاست

در شهر ندیدیم به جز موی میانت

ماییم و سری در سر سودای محبت