پس از شکستن دل کام دادی ام آری

همان که چشم تو را طرز دل ربایی داد

دل مرا به نگاه تو آشنایی داد

به تن درست نباید که مومیایی داد

به یاد شمع رخت آهی از دلم سر زد

که در دل شب تاریک روشنایی داد