به تن درست نباید که مومیایی داد

همان که چشم تو را طرز دل ربایی داد

دل مرا به نگاه تو آشنایی داد

پس از شکستن دل کام دادی ام آری

به یاد شمع رخت آهی از دلم سر زد

که در دل شب تاریک روشنایی داد

نهاد عمر من آن روز زد به کوتاهی