خبر از تشنگی کام سکندر دارد

تنگ عیشی نکشد آن که ز خون آب جگر

دم به دم باده گل رنگ به ساغر دارد

آن که بر آب بقا شد کرمش رهبر خضر

گر نمی کشت مرا، خلق نمی دانستند

که دم از عشق زدن این همه کیفر دارد

اشک عشاق کجا در نظرش می آید