دلی باید از خویش بیگانه گردد

که اول سری زیر پا می گذارد

لبی تشنه لب داردم چون سکندر

که منت بر آب بقا می گذارد

که رو بر در آشنا می گذارد

سری کی شود قابل پای قاتل

که از تیغ رو به قفا می گذارد