سری کی شود قابل پای قاتل

که منت بر آب بقا می گذارد

دلی باید از خویش بیگانه گردد

که رو بر در آشنا می گذارد

که از تیغ رو به قفا می گذارد

کسی می زند چنگ بر تار مویش

که سر بر سر این هوا می گذارد