خجلت عشق به حدی است که در مجلس دوست

زان که شیطان به همین دانه ره آدم زد

چشم بد دور که آن صف زده مژگان دراز

خنجری بر دل صد پاره ما محکم زد

آستین هم نتوان بر مژه پرنم زد

اولین نقطه پرگار محبت ماییم

پس از آن کلک قضا دایره عالم زد