پس از آن کلک قضا دایره عالم زد

خجلت عشق به حدی است که در مجلس دوست

آستین هم نتوان بر مژه پرنم زد

اولین نقطه پرگار محبت ماییم

هر چه در جام تو ریزند فروغی می نوش

که به ساقی نتوان شکوه ز بیش و کم زد