که تیر ناله عشاق بی اثر ماند

هزار فتنه ز هر حلقه ای برانگیزد

شبی که عقرب زلف تو بر قمر ماند

دلت به سینه سیمین ز سنگ ساخته اند

چو شام زلف تو سر منزل غریبان است

دل غریب من آن به که در سفر ماند

گر اعتقاد به دامان محشر است تو را