آن چنان آتش سودای تو افروخته شد

که درین میکده جم را به جز از جام نماند

خلوت خاص تو مخصوص دل خاصان است

خاصه وقتی که در آن رهگذر عام نماند

که دل سوخته ام در طمع خام نماند

با وجود تو لب و چشم نظربازان را

هوس شکر و اندیشه بادام نماند