قطره می از خجالت بخش دریا کرده اند

تا به یادش ساقی از مینا به ساغر ریخت می

میکشان از بی خودی صدگونه غوغا کرده اند

می به کشتی نوش کن کز فیض پیر می فروش

تا ز مستی شکرافشان شد دهان تنگ او

آرزوی تنگ عیشان را مهیا کرده اند

موی او تا با میان نازکش الفت گرفت