موی او تا با میان نازکش الفت گرفت

قطره می از خجالت بخش دریا کرده اند

تا ز مستی شکرافشان شد دهان تنگ او

آرزوی تنگ عیشان را مهیا کرده اند

تا صف دیوانگانش را تماشا کرده اند

پیر کنعان را قرار از حسن یوسف داده اند

شیخ صنعان را طرب از عشق ترسا کرده اند