تا ز مستی شکرافشان شد دهان تنگ او

میکشان از بی خودی صدگونه غوغا کرده اند

می به کشتی نوش کن کز فیض پیر می فروش

قطره می از خجالت بخش دریا کرده اند

آرزوی تنگ عیشان را مهیا کرده اند

موی او تا با میان نازکش الفت گرفت

تا صف دیوانگانش را تماشا کرده اند