خوف جحیم و بیم عذابی نداشتند

قومی به فیض پیر خرابات کی رسند

کز جام باده حال خرابی نداشتند

آنان که داغ و درد تو بردند زیر خاک

تمکین حسن بین که به کوی تو اهل عشق

بعد از سوال چشم جوابی نداشتند

ز آشفتگی به حلقه جمعی رسیده ام