قومی به وصالش نتوانند رسیدن

کز دست غمش جامه جان چاک نکردند

من باک ندارم مگر از بی بصرانی

کاندیشه از آن غمزه بی باک نکردند

کز تیر دعا رخنه در افلاک نکردند

فردای قیامت به چه رو سر زند از خاک

خلقی که در آن حلقه فتراک نکردند