فردای قیامت به چه رو سر زند از خاک

کاندیشه از آن غمزه بی باک نکردند

قومی به وصالش نتوانند رسیدن

کز تیر دعا رخنه در افلاک نکردند

خلقی که در آن حلقه فتراک نکردند

شستند به دریای محبت تن ما را

لیک از رخ ما گرد غمش پاک نکردند