تا پریشانی آن زلف پریشان چه کند

گره کار مرا دست فلک باز نگرد

تا قوی پنجه آن طره پیچان چه کند

جمع کردم همه اسباب پریشانی را

شام من صبح ز خورشید فروزنده نشد

تا فروغ رخ آن ماه درخشان چه کند

رازم از پرده دل هیچ هویدا نشده ست