رازم از پرده دل هیچ هویدا نشده ست

تا پریشانی آن زلف پریشان چه کند

شام من صبح ز خورشید فروزنده نشد

تا فروغ رخ آن ماه درخشان چه کند

تا که غمازی آن غمزه پنهان چه کند

به خضر آب بقا داد و به جمشید شراب

تا به پیمانه ما ساقی دوران چه کند