به خضر آب بقا داد و به جمشید شراب

تا فروغ رخ آن ماه درخشان چه کند

رازم از پرده دل هیچ هویدا نشده ست

تا که غمازی آن غمزه پنهان چه کند

تا به پیمانه ما ساقی دوران چه کند

جنبشی کرد صنوبر که قیامت برخاست

تا سهی قامت آن سرو خرامان چه کند