تا فروغ رخ آن ماه درخشان چه کند

جمع کردم همه اسباب پریشانی را

تا پریشانی آن زلف پریشان چه کند

شام من صبح ز خورشید فروزنده نشد

رازم از پرده دل هیچ هویدا نشده ست

تا که غمازی آن غمزه پنهان چه کند

به خضر آب بقا داد و به جمشید شراب