آنان که برده ساقی سرمست هوششان

زیرا که در شکستن دلها معینند

گر بشکنند شیشه دل را غریب نیست

سیمین بران که سخت تر از کوه آهنند

از دستبرد فتنه ایام ایمنند

بی پرده گشت راز من ای ماه خرگهی

شد وقت آن که پرده ز رویت برافکنند