خوی ناخوشش می کشد مرا، روی مهوشش زنده می کند

هر که را که بخت، دیده می دهد، در رخ تو بیننده می کند

وان که می کند سیر صورتت، وصف آفریننده می کند

یار نازنین هر چه می کند، جمله را خوشانده می کنند

هر گه از درش خیمه می کنم، جامه می درم، نعره می زنم

من به حال دل گریه می کنم، دل به کار من خنده می کند