روزی که پاره می شود از هم طناب عمر

پس چارمین سپهر چرا جای او بود

هشیاریش محال بود روز رستخیز

هر کس که مست نرگس شهلای او بود

امید من به زلف سمن سای او بود

هر سر سزای افسر زرین نمی شود

الا سری که خاک کف پای او بود