گر بدین پسته خندان گذری در شکرستان

من سر زلف تو گیرم، اگر از دست برآید

گر گذارش به سر زلف دوتای تو نیفتد

کاروان سحر از هر طرفی مشک نساید

پس از این طوطی خوش لهجه، شکر هیچ نخاید

گر گشاید گره از کار فرو بسته دلها

شانه گر زلف گره گیر تو از هم نگشاید