مکرر قند می ریزد لب لعل شکربارش

چه شادیها که دارم در سر سودای اندوهش

چه منت ها که دارد یوسف من بر خریدارش

دمادم تلخ می گوید دعا گویان دولت را

جواب هر سلامم را دو صد دشنام می بخشند

غرض هر لحظه کامی می برم از فیض گفتارش

پی شمشاد قد ماهی، نماندم قوت رفتن