فغان زین درد بی درمان که درماندم ز تدبیرش

شبی نگذشت کز دست غمش چون نی ننالیدم

دریغ از ناله پنهان که پیدا نیست تاثیرش

به مردن هم علاجی نیست رنجور محبت را

سر معماری ار داری بیا ای خواجه منعم

که من ویرانه ای دارم که ویرانم ز تعمیرش

مسخر ساخت نیر تا دل پاک فروغی را