هر مریضی که طبیبش تو شکرلب باشی

تا کشیدم به نظر صورت مشکین خالش

هر دلیلی که حکیم از دم شب کرد بیان

هیچ معلوم نکردیم ز استدلالش

بهر آن است که بهتر نشود احوالش

به امیدی ز چمن دسته سنبل برخاست

که سر زلف دراز تو کند پامالش