شاید که روز حشر نیاید کسی به هوش

من واله جمال تو با صد هزار چشم

من بنده خطاب تو با صد هزار گوش

زان باده دوش چشم تو پیموده خلق را

کارم ازین مثلث خاکی به جان رسید

قد برفراز و زلف بیفشان و رخ مپوش

بی جهد از آن نرسد هیچ کس به کام