من بنده خطاب تو با صد هزار گوش

گر چشم فیض داری از آن چشمه کرم

ای دل به سینه خون شو و ای چشم تر به جوش

من واله جمال تو با صد هزار چشم

زان باده دوش چشم تو پیموده خلق را

شاید که روز حشر نیاید کسی به هوش

کارم ازین مثلث خاکی به جان رسید