ای دل به سینه خون شو و ای چشم تر به جوش

پند کسی چگونه نیوشم که آن دو لب

از من گرفته اند دو گوش سخن نیوش

گر چشم فیض داری از آن چشمه کرم

من واله جمال تو با صد هزار چشم

من بنده خطاب تو با صد هزار گوش

زان باده دوش چشم تو پیموده خلق را