گر چشم فیض داری از آن چشمه کرم

بس طعنه می زند پر او بر پر سروش

پند کسی چگونه نیوشم که آن دو لب

از من گرفته اند دو گوش سخن نیوش

ای دل به سینه خون شو و ای چشم تر به جوش

من واله جمال تو با صد هزار چشم

من بنده خطاب تو با صد هزار گوش