شوق سپند خال تو کرد آن چه با دلم

لیکن چه چاره با دل مشکل پسند خویش

خون می چکد ز غنچه به کارش اگر کنی

شیرین تبسمی ز لب نوش خند خویش

مجمر نکرده ز آتش خود با سپند خویش

ای شه سوار حسن فروغی اسیر تست

غافل مشو ز خاک گرفتار بند خویش