ای شه سوار حسن فروغی اسیر تست

شیرین تبسمی ز لب نوش خند خویش

شوق سپند خال تو کرد آن چه با دلم

مجمر نکرده ز آتش خود با سپند خویش

غافل مشو ز خاک گرفتار بند خویش