که هم بمیرم و هم زنده گردم از بویش

به یک تجلی رخسار او جهان می سوخت

اگر حجاب نمی شد نقاب گیسویش

من از عدم به همین مژده آمدم به وجود

فغان که تا خط سبز از رخش هویدا شد

گریختند حریفان سفله از کویش

چه کامی از لب شیرین رسید خسرو را