بس که حیرت زده صورت زیبای توام

می توان یافتن از بی سر و سامانی من

که سراسیمه گیسوی سمن سای توام

اهل معنی همه از حالت من حیرانند

تلخ و شیرین جهان در نظرم یکسان است

بس که شوریده دل از لعل شکرخای توام

مرد میدان بلای دو جهان دانی کیست