سر مویی به خود از شوق نپرداخته ام

بس که شوریده دل از لعل شکرخای توام

مرد میدان بلای دو جهان دانی کیست

من که افتاده بالای دلارای توام

تا گرفتار سر زلف چلیپای توام

بس که سودای تو از هر سر مویم سر زد

مو به مو با خبر از عالم سودای توام