که ز آه سحری بر صف اعدا زده ام

ساقیم کرده چنان مست که هنگام سماع

سنگ بر شیشه نه طارم مینا زده ام

با من ای زاهد گمراه مزن پنجه به جهل

منم آن عاشق دیوانه که از غایت شوق

خم زنجیر تو را بر دل شیدا زده ام

لاله زاری شده ام بس که به گل زار وفا