خم زنجیر تو را بر دل شیدا زده ام

با من ای زاهد گمراه مزن پنجه به جهل

که ز آه سحری بر صف اعدا زده ام

منم آن عاشق دیوانه که از غایت شوق

لاله زاری شده ام بس که به گل زار وفا

شعله داغ تو را بر همه اعضا زده ام

می توان یافت ز طغیان جنونم که مدام