روی تظلم من و خاک سرای تو

تا با تو آرمیده ام از خود رمیده ام

منت خدای را که چه خوش آرمیده ام

دست تطاول تو و جیب دریده ام

در اشک من به چشم حقارت نظر مکن

کاین لعل را به خون جگر پروریده ام