در اشک من به چشم حقارت نظر مکن

منت خدای را که چه خوش آرمیده ام

روی تظلم من و خاک سرای تو

دست تطاول تو و جیب دریده ام

کاین لعل را به خون جگر پروریده ام

زان پا نهاده ام به سر آهوی حرم

کز تیر چشم مست تو در خون تپیده ام