کز تیر چشم مست تو در خون تپیده ام

در اشک من به چشم حقارت نظر مکن

کاین لعل را به خون جگر پروریده ام

زان پا نهاده ام به سر آهوی حرم

گو عالمی به مهر تو از من برند دل

زیرا که من دل از همه عالم بریده ام

هر موی من شکسته شد از بار خستگی