گو عالمی به مهر تو از من برند دل

کاین لعل را به خون جگر پروریده ام

زان پا نهاده ام به سر آهوی حرم

کز تیر چشم مست تو در خون تپیده ام

زیرا که من دل از همه عالم بریده ام

هر موی من شکسته شد از بار خستگی

از بس به سنگلاخ محبت دویده ام