از بس به سنگلاخ محبت دویده ام

گو عالمی به مهر تو از من برند دل

زیرا که من دل از همه عالم بریده ام

هر موی من شکسته شد از بار خستگی

آن بقاست زهر فنا در مذاق من

تا شربت فراق بتان را چشیده ام

کیفیت شراب لبت را ز من مپرس