زیرا که من دل از همه عالم بریده ام

زان پا نهاده ام به سر آهوی حرم

کز تیر چشم مست تو در خون تپیده ام

گو عالمی به مهر تو از من برند دل

هر موی من شکسته شد از بار خستگی

از بس به سنگلاخ محبت دویده ام

آن بقاست زهر فنا در مذاق من