گریبان فلک را تا به دامان پاره می کردم

اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره می کردم

گر آن خورشید خرگاهی ندیم بزم من می شد

بزرگی زین شرف بر ثابت و سیاره می کردم

ندانستم که دور چرخش از من دور می سازد