بزرگی زین شرف بر ثابت و سیاره می کردم

اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره می کردم

گریبان فلک را تا به دامان پاره می کردم

گر آن خورشید خرگاهی ندیم بزم من می شد

ندانستم که دور چرخش از من دور می سازد

و گر نه چاره چشم بد استاره می کردم

کس گر می شنید از من فسون و مکر گردون را